عطش

عــباس، رخ تــو مـاه نوخاسته شد

از جـلوه تـو، رونـق مه کاسته شد

از پرده درآمدی و گفتی که حسین

گل بود و به سبزه نیز آراسته شد

جـانـبـازی بی‌شماره یعنی عباس

سجـاده پـُرستـاره یعنی عباس

بر دفترِ سبز عشق پایانی نیست

معشوق هزارباره یعنی عباس

به دريا پا نهاد و خشك لب بيرون شد از دريا

                  جوانمردي نگر همت ببين غيرت تماشا كن!!!

         مي نويسم عشق را با اشك و خون

                                               در ميان لاله هاي واژگون

        كاروان اشك و محملهاي آه

                                   در ميان لاله ها مي جست راه

        كاروان را طا قت اين راه نيست

                                     از دل زينب كسي آگاه نيست

        دستها در جستجوي پيكرند

                                       خيمه ها در آتش خاكسترند

        بالها را طا قت پرواز نيست

                                 ديگر اين چا ووش را آغاز نيست

        هم غروب و هم غريب هم غبار

                                       هم نگا ه ذوالجناح بي سوار

         نيزه ها دارند بالا مي روند

                                    ضخمها را سمت بالا مي برند

 چون مرتضي قنداقۀ عباس را دربرگرفت

                            چونان كه گفتي مصطفي،بردست خودحيدرگرفت

         بوسه بردستان زد و ازديدگان گوهرگرفت

                             زان ماجرا،غم بردل وبرجان آن مادرگرفت

         گفتامگرعيبي بوددراين دودست نازنين

                            شه گفت:ني،دركربلاگرددجداازظلم و كين

          آري كه خوداين دست ها،بايدعلمداري كند

                           درراه سبط مصطفي،ازجان فداكاري كند

          برحفظ ناموس خدا،نيكو وفاداري كند

                           ازقتل قوم مشركين سيلاب خون جاري كند

           آن دم فداكاري او،مقبول و مستحسن شود

                          كو همچو جعفرعم خود،دستش جدا ازتن شود

زمان شاداست وشادی آفرین است

مراسرمست کن ساقی به جامی

که میلاد امیرالمؤمنين(ع) است

نام زهراعقده از دل مي برد

كشتي دل را به ساحل مي برد

كوثر وطوباي پيغمبر تويي

آفتاب خانه حيدر تويي

هركه توصيف تو عنوان مي كند

بي گمان تفسير قران مي كند

عبدالمطلب هنگامی که ذی یزین به پادشاهی رسید پرده دار مکه بود و برای تبریک

به یمین رفت . سیف گفت شنیده ام پسری از قریش به پیامبری می رسد.

عبدالمطلب گفت:او نبیره ی من محمد است و شش سال دارد.

پس برای محمد هدایایی از اسب و شتر و جامه فرستادند.

عقاب اسبی بود که نسبش به آذر یخ جنوب می رسید و نذیر نداشت.

پیامبر ۲۵ اسب داشت که تنها سه تای آنها بعد از ایشان زنده ماندند .

علی در صفین سوار بر عقاب شد. هنگامی که عقاب را به پیامبر دادند ۵ سال داشت.

عقاب ۵۷ سال نزد پیامبر بود و سی سال نزد امام علی (ع) - دو سال نزد حسن (ع) و

ده سال نزد حسین (ع) و ۱۱۲ ساله بود که در واقعه ی عاشورا به اباالفضل (ع)  رسید.

*********************************

             از باده ی  انتظار  سرمست  شدی

                                                     در نیست ترین ورطه ی دل هست شدی

             از   پای  نیفتادی  و  با  دست  خدا

                                                    خوش رقص ترین  ساقی بی دست شدی