شهريارما

هزارجمعه رسيد ونگارما نرسيد

                                            هنوز وعدۀ ديدار يار ما نرسيد

شكسته قلب و دل ما ز هجرغمبارش

                                 زحد گذشت غم و غمگسار ما نرسيد

سياه تر ز سرزلف اوست عالم ما

                                 چه شد سپيده اين شام تارما نرسيد

زبان حال غلامان آستانه اوست

                                كه جان رسيد به لب شهريارما نرسيد

نواي قلب دل بيقرار ما اين است

                                          دواي قلب ودل بيقرارما نرسيد

خزان هجر تو پژمرده كرده گلهارا

                                           گذشت عمرگران و بهار ما نرسيد

به صبح جمعه برآورد عالمي فرياد

                                           هزارجمعه رسيدو نگار ما نرسيد

|+|

فضايل حضرت فاطمه (س) از زبان حضرت امام خميني (ره)

مراوده جبرئيل امين با حضرت زهرا (س)
«براي زنها كمال افتخار است كه روز تولد حضرت صديقه را روز زن قرار داده اند. افتخار است و مسئوليت. من راجع به حضرت صديقه (س) خودم را قاصر مي دانم ذكري بكنم. فقط اكتفا مي كنم به يك روايت كه در كافي شريف است و با سند معتبر نقل شده است و آن روايت اين است كه حضرت صادق (ع) مي فرمايد:

فاطمه (س) بعد از پدرش 75 روز زنده بودند، در اين دنيا بودند و حزن و شدت بر ايشان غلبه داشت و جبرئيل امين مي آمد خدمت ايشان و به ايشان تعزيت عرض مي كرد و مسائلي از آينده نقل مي كرد. ظاهر روايت اين است كه در اين 75 روز، مراوده اي بوده است، يعني رفت و آمد جبرئيل زياد بوده است و گمان ندارم كه غير از طبقه اول از انبياي عظام درباره كسي اينطور وارد شده باشد كه در ظرف 75 روز جبرئيل امين رفت و آمد داشته است و مسائل را در آتيه اي كه واقع مي شده است، مسائل را ذكر كرده است و آنچه كه به ذريه او مي رسيده است، در آتيه ذكر كرده است و حضرت امير هم آنها را نوشته است. كاتب وحي بوده است حضرت امير، همان طوري كه كاتب وحي رسول خدا بوده است- و البته آن وحي به معناي آوردن احكام ، تمام شد به رفتن رسول اكرم (ص)- كاتب وحي حضرت صديقه در اين 75 روز بوده است. مسئله آمدن جبرئيل براي كسي يك مسئله ساده نيست، خيال نشود كه جبرئيل براي هر كسي مي آيد و امكان دارد، بيايد، اين يك تناسب لازم است بين روح آن كسي كه جبرئيل مي خواهد بيايد و مقام جبرئيل كه روح اعظم است، چه ما قائل بشويم به اين كه قضيه تنزيل، تنزل جبرئيل به واسطه روح اعظم خود اين ولي است يا پيغمبر است، او تنزيل مي دهد او را و وارد مي كند تا مرتبه پايين يا بگوييم كه خير، حق تعالي او را مامور مي كند كه برو و اين مسائل را بگو. چه آن قسم بگوييم كه بعض اهل نظر مي گويند و چه اين قسم بگوييم كه بعض اهل ظاهر مي گويند تا تناسب مابين روح اين كسي كه جبرئيل مي آيد پيش او و بين جبرئيل كه روح اعظم است، نباشد اشكال ندارد اين معنا و آن تناسب بين جبرئيل كه روح اعظم است و انبياي درجه اول بوده است. مثل رسول خدا و موسي و عيسي و ابراهيم و امثال اينها. بين همه كس نبوده است. بعد از اين هم بين كسي ديگر نشده است. حتي در باره انبياء هم من نديده ام كه وارد شده باشد، اين طور كه جبرئيل بر آنها نازل شده باشد.
فقط اين است كه براي حضرت زهرا (س) است كه آن كه من ديده ام كه جبرئيل به طور مكرر در اين 75 روز وارد مي شده و مسائل آتيه اي كه بر ذريه او مي گذشته است، اين مسائل را مي گفته است و حضرت امير هم ثبت مي كرده است و شايد يكي از مسائلي كه گفته است، راجع به مسائلي است كه در عهد ذريه بلند پايه او حضرت صاحب (س) است، براي او ذكر كرده است كه مسائل ايران جزو آن مسائل مي باشد. ما نمي دانيم، ممكن است. در هر صورت من اين شرافت و فضيلت را از همه فضايلي كه براي حضرت زهرا ذكر كرده اند- با اين كه آنها هم فضايل بزرگي است- اين فضيلت را من بالاتر از همه مي دانم كه براي غيرانبياء (ع) آن هم نه همه انبياء، براي طبقه بالاي انبياء (ع) و بعضي از اوليايي كه در رتبه آنها هست، براي كسي ديگر حاصل نشده و با اين تعبيري كه مراوده داشته است، جبرئيل در اين هفتاد و چند روز، براي هيچ كس تاكنون واقع نشده و اين از فضايلي است كه از مختصات حضرت صديقه سلام الله عليها است.»از بيانات حضرت امام خميني (ره) در ديدار جمعي از بانوان در تاريخ 11/12/1364
                                          

|+|

الهی اگر خامم پخته ام کن و اگر پخته ام سوخته ام کن، الهی از کشته تو خون نيايد و از سوخته تو دود ، کشته تو به کشتن شاد است و سوخته تو به سوختن خشنود.

پيوسته دلم دم از صفای تو زند

جان در تن من نفس برای تو زند

گر بر سر خاک من گياهی رويد

از هر برگی بوی وفای تو زند

الهی به حرمت ذاتی که تو آنی، به حرمت صفاتی که چنانی و به حرمت نامی که تو دانی به فرياد رس که ميتوانی.

الهی مکش اين چراغ افروخته را و مسوز اين دل سوخته را و مدر اين پرده دوخته را و مران اين بنده نو آموخته را.

الهی اگر تن مجرم است دل مطيع است و اگر بنده بدکار است کرم تو شفيع است.

بادا کرم تو بر همه پاينده

احسان تو سوی بندگان آينده

بر بنده خود گناه را سخت مگير

ای داور بخشنده بخشاينده

الهی قبله عارفان خورشيد روی تو است و محراب جانها طاق ابروی تو است و مسجد اقصی دلها حريم کوی تو است ، نظری به سوی ما فرما که نظر ما بسوی تو است.

الهی روی بنما تا در روی کسی ننگريم و دری بگشای تا بر در کس نگذريم ، الهی بنام آن خدائی که نام او راحت روح است و پيغام او مفتاح فتوح و سلام او در وقت صباح مومنان را صبوح و ذکر او مرهم دل مجروح و مهر او بلا نشينان را کشتی نوح ، عذر های ما بپذير و بر عيب ما مگير .

الهی اقرار کردم به مفلسی و هيچ کسی، ای يگانه که از هر چيز مقدسی ، چه شود اگر مفلسی را در نفس آخر بفرياد رسی.

ما را سر و سودای کس ديگر نيست

از عشق تو پروای کسی ديگر نيست

جز تو دگری جای نگيرد در دل

دل جای تو شد جای کسی ديگر نيست

|+|