تبليغاتX
عطش
قصۀ ولادت
                             

 چون مرتضي قنداقۀ عباس را دربرگرفت

                            چونان كه گفتي مصطفي،بردست خودحيدرگرفت

         بوسه بردستان زد و ازديدگان گوهرگرفت

                             زان ماجرا،غم بردل وبرجان آن مادرگرفت

         گفتامگرعيبي بوددراين دودست نازنين

                            شه گفت:ني،دركربلاگرددجداازظلم و كين

          آري كه خوداين دست ها،بايدعلمداري كند

                           درراه سبط مصطفي،ازجان فداكاري كند

          برحفظ ناموس خدا،نيكو وفاداري كند

                           ازقتل قوم مشركين سيلاب خون جاري كند

           آن دم فداكاري او،مقبول و مستحسن شود

                          كو همچو جعفرعم خود،دستش جدا ازتن شود

|+|
نوشته شده توسط ساقی در سه شنبه پانزدهم مرداد 1387 و ساعت 17:21